METODA VOJTY – rehabilitacja dzieci i niemowląt

Założeniem koncepcji Vojty jest istnienie genetycznie zakodowanych globalnych wzorców lokomocji tzw. ontogenezy ruchowej zawierającej indywidualny program rozwoju ruchowego przynależnego gatunkowi ludzkiemu.

Oznacza to, że wszystkie mechanizmy potrzebne do zmian pozycji ciała oraz przemieszczania do przodu istnieją od momentu poczęcia i ujawniają się stopniowo, automatycznie w miarę dojrzewania centralnego układu nerwowego wg zakodowanego genetycznie programu.

Dziecko, które rozwija się prawidłowo korzysta z tego programu i jego rozwój ruchowy przebiega prawidłowo bez żadnej pomocy z zewnątrz. Niemowlę z uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego już od pierwszych dni życia nie może realizować genetycznie zakodowanego programu rozwoju, gdyż droga do niego pozostaje zablokowana. Z czasem niemowlę komunikując się z otoczeniem zaczyna stwarzać zastępcze wzorce ruchowe. Ten nieprawidłowy wzorzec ruchu stopniowo odzwierciedla się w korze mózgu i utrwala się w świadomości nieprawidłowy wzorzec schematu własnego ciała.

Vojta opracował terapię polegającą na odruchowym uaktywnianiu i wyzwalaniu genetycznie zakodowanych mechanizmów lokomocji, które wyzwolić można u każdego człowieka, niezaleznie od stopnia uszkodzenie układu nerwowego i wieku pacjenta.

Wskazania do terapii metoda Vojty:

- zaburzenie ośrodkowej koordynacji nerwowej (ZOKN)
- opóźnienie rozwoju psychoruchowego
- asymetria ułożeniowa ciała
- kręcz szyi
- okołoporodowe uszkodzenie splotu ramiennego
- przepuklina oponowo-rdzeniowa
- nieprawidłowości w obrębie stawów bioder - dysplazja stawu biodrowego
- nieprawidłowości w obrębie stóp - stopa końsko-szpotawa
- wodogłowie
- mózgowe porażenie dziecięce
- zespół Down`a i inne zespoły wiotkie
- artrogrypoza
- zaniki mięśniowe
- miopatie wrodzone


Zasady prowadzenia terapii:

- stymulację przeprowadza się 4xdziennie (czasami rzadziej),
- czas jednorazowych ćwiczeń zależy od stanu oraz wieku dziecka, wynosi od kilku do kilkudziesięciu minut
- terapię metodą Vojty mogą prowadzić jedynie terapeuci z międzynarodowym certyfikatem IVG oraz przygotowani pod ich okiem rodzice dzieci.
- podstawa jest bezbolesność stymulacji 
- reakcja, którą wywołujemy dzieje się poza wolą dziecka
- terapia jest dla dziecka ciężką pracą, daje odczucie dyskomfortu, swoją niechęć i trud wyraża płaczem 
- terapia prowadzona przez rodzica służy budowaniu oraz wzmacnianiu więzi emocjonalnej między dzieckiem, a rodzicem
- efekt terapeutyczny zależy od stopnia zaangażowania się rodziców 
- terapeuta uczy rodziców sposobu wykonywania ćwiczeń dobranych indywidualnie do problemu i potrzeb dziecka
- rodzice pod kontrolą fizjoterapeuty stają się terapeutami własnego dziecka, muszą więc wiedzieć i rozumieć jakie reakcje mają uzyskać w trakcie stymulacji
- Ważne aby w terapii swoim pewnym tonem wspierać pociechę